• część lądowa - 7452 ha
  lasy 3518 ha
  użytki rolne 7285 ha)
• Zatoka Pucka -1 t 352 ha
• Otulina 17540 ha

Nadmorski Park Krajobrazowy obejmuje granicami pas wybrzeża od Białogóry na zachodzie po Półwysep Helski, Wewnętrzne Zatokę Pucką wraz z jej zachodnimi wybrzeżami po Rewe i Mechelinki na południu. Park położony jest w strefie Pobrzeża Południowo- Bałyckiego w obrębie Pobrzeża Kaszubskiego. Cechuje się znacznym zróżnicowaniem krajobrazów i szaty roślinnej.
Nadmorski Park Krajobrazowy został utworzony jako jeden z pierwszych Parków Krajobrazowych w Polsce. Obejmuje unikalne nie tylko na skalę kraju, tereny o wybitnych wartościach przyrodniczych i kulturowych oraz o bardzo wysokich wartościach rekreacyjnych .

Nadmorski Park Krajobrazowy w całości części lądowej położony jest w strefie nadmorskiej, poddanej oddziaływaniu morza na środowisko przyrodnicze lądu. Obejmuje swym zasięgiem: Mierzeję Helską, cześć Mierzei Kaszubskiej po Bialogórę, przymorskie fragmenty Kepy Swarzewskiej i Puckiej oraz pradolin Płutnicy I Kaszubskiej, a także tzw. Zatokę Pucką Wewnętrzną.

Na styku lądu i morza ma miejsce szczególnie duża dynamika procesów przyrodniczych i geomorfologicznych jak: procesy eoliczne. akumulacja i przeważająca na terenach Parku erozja - szczególnie intensywna w zachodniej części Półwyspu heskiego (gdzie możliwe jest jego przerwanie) i na klifach w sąsiedztwie Jastrzębiej Góry.
W Nadmorskim Parku Krajobrazowym występują wszystkie typy wybrzeża charakterystyczne dla południowego Bałtyku to jest: klifowe, wydmowe, mieżejowe i zalewowe. Brzegi klifowa wystepujż w miejscach styku Kępy Swarzewskiej i Puckiej z morzem. Ciągnące się wzdłuż morza brzegi wydmowe są najczęściej spotykana forma brzegowa w Nadmorskim Parku Krajobrazowym. Na styku z morzem pradolin Redy-Leby, Płutnicy i Kaszubskiej spotykamy płaskie brzegi zalewowe pozbawione wydm i plaży. Formami typu mierzei jest oczywiście Mierzeja Helska oraz Cypel Rewski zwany także kosa Rewską. Na Półwyspie Helskim znajdują się jedyne w Polsce plaże o ekspozycji południowej.

Nadmorską specyfikę Parku podkreśla także charakter ekosystemów lądowych ukształtowanych w strefie styku Iżdu i morza. Są to: zbiorowiska inicjalne plaż, zbiorowiska wydm białych I szarych, wydmowy bór sosnowy i bór bażynowy. W ujściach pradolin ukształtowały się łąki halofilne I szuwary oczeretowi półhalofline. Charakterystyczne są także zbiorowiska naklifowe oraz torfowiska w tym najbardziej wysunięte na wschód w Europie torfowiska wysokie typu atlantyckiego.

Lasy stanowią 47% powierzchni lądowej Parku. Na terenie Nadmorskiego Parku Krajobrazowego lasy pełnią funkcje ochronną gleby, spełniają rolę umocnienia wydm oraz klifów. Zaliczane są do grupy borów. Dominującym gatunkiem jest sosna z domieszką brzozy, olchy I dębu. Bór suchy rośnie przede wszystkim w zachodniej części Parku na zachód od Dębek, po obu stronach ujścia rzeki Czarna Wda oraz na Mierzei Hel sklej od Jastarni do końca w kierunku wschodnim. Bór świeży p2ewata na Półwyspie Helskim oraz tworzy niewielkie kompleksy w pasie nadbrzeżnym miedzy Piaśnicą a Jastrzębią Górą. W okolicy Rozewia występuje płat lasu bukowego, który ze względu na swoje walory został uznany za rezerwat przyrody.

Z roślinności zielnej do gatunków bardziej rozpowszechnionych należą: turzyca piaskowa dominująca na siedliskach świeżych suchych oraz piaskownica zwyczajna - na wydmach. Na szczególną uwagę zasługuje chroniony mikołajek nadmorski i groszek nadmorski. Osobliwością; Nadmorskiego Parku Krajobrazowego są gatunki występujące na wschodnich krańcach swego europejskiego zasięgu oraz szereg roślin siedlisk specyficznych np.: siedlisk nieustabilizowanych, skrajnie ubogich i solniskowych. We florze Parku spotykamy dużą grupę gatunków rzadkich w skali kraju oraz reliktowych. Należy do nich: babka nadmorska, jarnik solankowy, bagienny, woskownica europejska, malina moroszka, ponikło wielołodygowe, bażyna czarna, kosaciec syberyjski i mieczyk dachówkowaty.

Bogata i zróżnicowana jest fauna, co jest efektem dużego zróżnicowania nisz ekologicznych. Bogata i ciekawa jest ornitofauna. Stwierdzono tu występowanie stu kilkudziesięciu gatunków ptaków. Występują tu myszołowy, krogulce, bataliony, brodźce, ohary k2ytówkt, cyranki i inne. Liczna jest grupa mew, rybitw. Ich wielorakość jest związana ze zróżnicowaniem biocenotycznym Parku. Szczególnie masowe są wiosenne i jesienne przeloty ptaków wzdłuż Półwyspu Helskiego, który leży na trasie południowo bałtyckiego szlaku wędrówek ptaków. Na, wodach Zatoki Puckiej przez cały rok przebywa wiele gatunków ptaków wodnych i błotnych. Jesienią zlatują się tutajJ gromadnie miedzy innymi łabędzie i dzikie kaczki, aby tutaj spędzić zimę.

Wody Zatoki Puckiej, ich znaczne zasolenie i duża przezroczystość stwarzają jedyne w swoim rodzaju warunki środowiskowe. Roślinność i świat zwierzęcy składa się z gatunków morskich słonawo i słodkowodnych.Z roślin typowych dla wód słonawych, płytkich i dob2e prześwietlonych należy wymienić: ramienicę bałtycką, szorstką i włochatą. Z roślin kwiatowych trawę morską i zamętnice błotną. Ponadto występują tu zespoły glonów-zielenic, brunatnic i krasnorostów. W Zatoce Puckiej żyją bogate i różnorodne zespoły organizmów zwierzęcych. W skład ich wchodzi wiele gatunków nie notowanych w pozostałych wodach Polski. Występujący tu świat zwierzęcy jest mozaiką form morskich słonawo i słodkowodnych. Fauna morska jest reprezentowana, miedzy innymi, przez: skorupiaki -dlużlik, stulik, kieł że, małża sercówkę drobna oraz wiele innych; fauna słodkowodna to miedzy innymi: pijawka rybia, ośliczka, ślimaki, błotniarka, zawójka, zagrzebka. Występuje wiele gatunków ryb (np. ciernik, płoć, szczupak, okoń, węgorz, łosoś, sieja i śledź).

Zatoka Pucka jest jedynym w swoim rodzaju akwenem na całym wybrzeżu o niepowtarzalnym charakterze. Pojawiają się tutaj) sporadycznie foki szare i morświny.

Specyficzne I bogate są biocenozy podwodne pozostałych wód otaczających Nadmorski Park Krajobrazowy. Akweny te zostały umieszczone na liście Bałtyckiego Systemu Obszarów chronionych.

Cenne zabytki kulturowe i historyczne związane są z nadmorskim położeniem Parku, folklorem kaszubskim i tradycjami morskimi.
W okolicach wsi Rzucewo zachowały się ślady osady pradziejowej datowanej na III II tysiąclecie p.n.e. W Jastarni zachowane są ślady osadnictwa sprzed 2 tysięcy lat. Na szczególna uwagę zasługuje zabytkowe założenia przestrzenne dawnych wsi założonych gównie w XIII i XIV wieku (Hel, Jastarnia, Wielka Wieś, Swarzewo, Chłapowo, Rewa), Najstarsze obiekty architektoniczne pochodzą; z XIV - XV wieku i należą do budownictwa sakralnego (kościoły w Pucku i Helu), Z dawnych latarni morskich pozostała jedynie latarnia morska z połowy XVIII wieku w Rozewiu. W Helu ciekawy jest zespół zabytkowych szczytowych domków rybackich pochodzących z przełomu XVIII i XIX wieku.

Na szczególną uwagę zasługują obiekty związane z obroną Helu w 1939 roku Siedziba Dyrekcji Nadmorskiego Parku Krajobrazowego mieści się w zabytkowym zespole ,Hallerówka' we Władysławowie. Budynek ten był własnością generała Józefa Hallera. W budynkach NPK mieści się muzeum przyrodnicze Izba pamięci gen.Józefa Hallera.